تیاتر درمانی در درمان اختلالات روانی
تیاتر درمانی در درمان اختلالات روانی
تیاتر درمانی در درمان اختلالات روانی
مقدمه:
از آن زمان که آدمی با ترس و اضطرابهایش وجود داشته است، تیاتر راهی برای برونریزی هیجانی بوده است. به رفتار در آوردن یک احساس، تفکر یا نگرش ویژه با استفاده از حرکات و حالات بدنی درک شناخت کاملتری از دنیای درونی به دست میدهد. هنگامی که تفکری تجسم مییابد تا دیگران نظارهگر باشند واقعیتر به نظر میرسد. این مفهوم عملی مخصوص در درمان و تعلیم و تربیت کاربرد دارد و در این میان روانشناسی بالینی که به تشخیص و درمان اختلالات روانی مشغول است، از تیاتر و نمایش برای این منظور استفاده نموده، نام این روش را تیاتر درمانی میگذارند.
تیاتر درمانی چیست ؟
ارکان تیاتر درمانی:
۱. کارگردانی که در زمینه علوم رفتاری و درمانهای روانی تخصص دارد.
۲. یاور
۳. تماشاگران که خود عضو گروه درمانی هستند.
۴. صحنه تیاتر درمانی که معمولاً ۴ تا ۵ متر عمق دارد.
۵. ابزار صحنه (میز، معمولاً یک صندلی خالی و بالش و. ..).
۶. نور (نورهای مختلف برای ایجاد حالات مختلف در گروه. مثلاً: نور قرمز برای ایجاد صحنههایی مثل جهنم، نور کم برای ایجاد صحنههای مرگ و رمانتیک، تاریکی برای کسانی که هنوز نمیخواهند وارد نمایش شوند و در حاشیه هستند ).
۷. لباس
۸. گریم
جلسات تیاتر درمانی با تعداد ۸ تا ۱۵ نفر، دو روز در هفته در حدود ۴۵ تا ۹۰ دقیقه به مدت ۱۰ـ۲۰ جلسه تشکیل میشود.
مراحل تیاتر درمانی:
۱. شروع و آماده سازی: در این مرحله از روشهایی مانند: آزمونهای موقعیتی، فروشگاه جادو، تخیلات هدایت شده، جعبه راز، عروسکهای خیمه شب بازی، تاریکی، پشت به حضار، توصیف رؤیا و هیپنو درام استفاده میشود. هدف اصلی از این مرحله ایجاد خودجوشی است. با استفاده از روشهای این مرحله امنیت و اعتماد و صمیمت در فضای گروه ایجاد شده، کارگردان آماده میشود و گروه انسجام مییابد. در اواخر این مرحله پروتاگونیست انتخاب و به سمت صحنه هدایت میشود.
۲. اجرا: انجام فعالیتهایی که اجزای پنهان مسیله پروتاگونیست را روشن میکند. در این مرحله به پروتاگونیست کمک میشود تا به سمت صحنههایی برود که احتمالاً برای او مسیله ساز بودهاند. معمولاً شخص اول به هنگام بازسازی تعارضهای محوری، حالتهای هیجانی را دوباره تجربه میکند و بروز چنین احساساتی به کاتارسیس (پالایش روانی) میانجامد و در پی هر پالایش روانی وحدت بخشی صورت میگیرد. در این مرحله مسیله طرح، درک، صحنه سازی شده، افراد یاور در جای خود قرار میگیرند و نمایش اجرا میشود. در این مرحله از روشهایی مانند: خودگویی، مضاعف سازی، نقش معکوس و آینه استفاده میشود.
۳. اختتام: هدف از این مرحله تسلط بر مسیله، بازسازی دفاعهای روانی، دست یافتن به تعادل روانی و ورود مجدد به دنیای خارج است. از ارکان این مرحله، مشارکت است. مرحلهای که در آن پروتاگونیست بیشتر به اندیشیدن میپردازد و معمولاً به دنبال تمرین رفتاری صورت میگیرد.
موارد کاربردی تیاتر درمانی :
۲ـ خانواده درمانی
۳ ـ مدارس و بیمارستانها
۴ ـ توانبخشیها
۵ ـ آموزش
۶ ـ صنعت
۷ ـ بیمارستانها و مراکز درمانی
منبع:http://www.academist.ir
/خ
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}